Stav potpredsjednika Demokrata Mijomira Pejovića da bi pitanje učlanjenja Crne Gore u NATO trebalo prepustiti struci i isključiti političke subjekte, osim što predstavlja pokušaj relativizovanja ovog najznačanijeg spoljnopolitičkog pitanja, direktno pomaže i režimu da dobije pozivnicu u decembru. Sa velikom nevjericom primjećujem da je potpredsjednik Demokrata današnjim stavom potvrdio naše strahove da njegova partija kroz korisne nejasnoće u stvari direktno podržava učlanjenje Crne Gore u NATO.

Imajući u vidu da smo nekad u bivšoj partiji koju smo napustili, Mijomir Pejović i ja,  bili eksplicitno protiv učlanjenja Crne Gore u NATO, ostaje mi samo da naslućujem koji su razlozi opredijelili potpredsjednika Demokrata da za 180 stepeni promijeni svoj stav. Ako neko smatra da je po pitanju NATO integracija dovoljno saopštiti da ste za referendum, a da pritom ne kažete da li ste za ili protiv učlanjenja u ovaj vojni savez, onda ti političari vrijedjaju zdrav razum i posljednjeg političkog laika u Crnoj Gori.

Ovo posebno ako se ima u vidu da je članstvo te partije dominantno protiv učlanjenja u NATO, dok rukovodstvo saopštavajući nemušte stavove,  direktno pomaže režimu da kroz dobijanje pozivnice pokuša nastaviti svoje političko vegetiranje. Ukoliko griješim u svom stavu, volio bih da me Mijomir Pejović demantuje, tako što će saopštiti zvanični stav Demokrata da su protiv učlanjenja Crne Gore u NATO. Nažalost, plašim se da je za bilo kakav demant kasno, jer se Demokratska Crna Gora pozicionirala kao politički subjekt koji na svoj osoben način podržava NATO integracije.

Politički princip Demokrata “okruglo pa na ćoše” osim što izaziva zabunu u opozicionom biračkom tijelu, rehabilituje i Ranka Krivokapića kao poželjnog opozicionog partnera opoziciji, ali tek kad Djukanović  iz njega iscijedi i posljednju kap socijaldemokratije. Zato  stav Demokrata da će “ smijeniti režim i bez pomoći SDP – a” smatram neodrživim, jer je SDP sastavni dio režima, i da ako želimo da smijenimo režim, to znači da moramo smijeniti i DPS  i SDP, a nikako da tretiramo partiju Ranka Krivokapića kao opozicionu.

Opozicioni birači neće prihvatiti tezu koja se pokušava nametnuti da SDP ne snosi nikakvu odgovornost za urušavanje Crne Gore, i njima nije dovoljno saopštiti da nećemo sa DPS – om, već da nećemo ni sa DPS ni SDP – om. Zbog toga protesti predstavljaju jedini model za smjenu  režima bez izuzetaka. I nije mi jasno zbog čega potpredsjednik Demokrata odbija mogućnost da njihova partija učestvuje na protestima, preuzimajući na taj način odgovornost ne samo za  uspjeh protesta, već i budućnost njihovog političkog subjekta. Bez obzira na ovako neobjašnjiv stav i očigledne programske razlike koje postoje medju nama, lično ću se zalagati da Demokrate  budu pozvane na proteste, ostajući dosljedan principu opozicionog objedinjavanja protiv režima na kojem su nastali I koaliconi savez i  partija kojoj pripadam.