Na početku iskazujem zadovoljstvo što se Goran Danilović najzad oglasio, makar i posle osam mjeseci, mada smo redovno, svakog mjeseca otkad traje tzv. afera “Državni udar”, ukazivali na činjenicu da ga je Milivoje Katnić pozicionirao kao jednog od najzaslužnijih u sprečavanju tobožnjeg državnog udara. Stoga Danilovićevo čuđenje zbog čega se sad pominje njegova uloga nema uporište, tim prije što je upravo njegova uloga, kao ministra unutrašnjih poslova, bila jedna od ključnih vezano za 16. oktobar.

Javnosti radi, želim podsjetiti da se jedino Danilović sreo sa Milivojem Katnićem u nedjelju 16. oktobra, kao ministar unutrašnjih poslova, a da o tome, što predstavlja flagrantnu činjenicu o politički izmontiranom procesu protiv DF-a, nijesu bili obaviješteni predsjednik države, premijer, ministrica odbrane, kao ni Vijeće za nacionalnu bezbjednost, iako je to po Ustavu bila Katnićeva prva i osnovna obaveza.

Nakon obavljenog razgovora s Katnićem, Goran Danilović je informisao jednog člana Predsjedništva DF-a da se u Crnoj Gori sprema veliko krvoproliće, i da će na lidere Demokratskog fronta biti pucano ukoliko se pojave na bilo kakvom okupljanju te večeri. Ako to nije nepobitan dokaz da se spremala likvidacija lidera DF-a, onda se pitam šta bi još moglo biti.

Pitanje za Danilovića je, svakako, da li mu je bilo neobično zbog čega Katnić zanemaruje ključne državne ličnosti, i poziva isključivo njega, kao i zbog čega mu je saopštio upravo ove informacije, koje je Danilović zatim prenio Demokratskom frontu?

Nemam dilemu da je Danilović tada, ne svojom krivicom, izmanipulisan od strane Katnića da u obraćanju javnosti pozove građane da zbog mira i bezbjednosti u Crnoj Gori ne izlaze na ulice, mada, opet naglašavam, nije bilo planirano nikakvo okupljanje. Danilović je time nesvjesno, pod uticajem Katnića, direktno uticao na smanjenu izlaznost u opozicionom biračkom tijelu, a time i na povećanje poslaničkih mandata DPS-a za najmanje tri poslanika, što je, uostalom, i bio krajnji cilj čitave ove režimske namještaljke.

Povodom svega navedenog, iskazujem punu spremnost da sa bilo kim, konkretno i s Danilovićem, otvorim javnu raspravu na temu tzv. “Državni udar”, i javno ga zapitam, pošto je tad jedini razgovarao s Katnićem, da li mu je Katnić saopštio da smo Mandić i ja članovi navodne terorističke organizacije koja je planirala tzv. državni udar? A ako već nijesu pričali o državnom udaru, koji inače za mene predstavlja samo revanšistički izrežiranu providnu farsu, onda mislim da je red da nakon osam mjeseci saopšti cjelokupnoj crnogorskoj javnosti o čemu su to mogli da razgovaraju 16. oktobra na dan izbora.