Prilikom  oproštajne  posjete  Crnoj Gori, odlazeći zamjenik, pomoćnika državnog sekretara američkog Stejt departmenta za evropska i evroazijska pitanja, Hojt Brajan Ji,  je otvoreno potvrdio intenzivno  i aktivno miješanje njegove zemlje u unutrašnja pitanja Crne Gore  proteklih dvije decenije.  

Odlazeći zamjenik Ji, je u svom  iscrpnom intervjuu zaboravio da razjasni i poentu misterioznog sastanka u predvečerje parlamentarnih izbora, kada je 6. oktobra okupio NATO režim i dao im zaleno svijetlo za napad na Demokratski front i brutalni progon njegovih funkcionera, što se najbolje potvrdilo 16. oktobra. Izražavajući  žalost  što Senat  6. decembra na nivou spoljnopolitičkog komiteta nije  odobrio ratifikaciju protokola  i što na posljednjoj sjednici Senata nije bilo prilike da se obezbijedi saglasnost za potvrđivanje Protokola,  svoje usplahirene servilne prijatelje iz Crne Gore pokušao je da hospitalizuje iskazivanjem iskrenog vjerovanja da još postoji mogućnost i vjerovanoća ratifikacije. Otvarajući brojna pitanja odlazeći zamjenik vješto je izbjegao da otkrije stvarne motive njegove posjete, a koji su zapravo  reakcija na koncept saveza vojno neutralnih država na Balkanu ( B-4) koji je prva promovisala Demokratska narodna partije. Ovaj koncept, kao najbolji bezbjednosni okvir ima dominantnu podršku građana Srbije, Crne Gore, BiH i Makedonije pa se ispostavilo da je odlazeći zamjenik zapravo „džabe krečio“ dvije decenije. U cilju traženja slamke spasa za opstanak na vlasti za svoje dugogodišnje izvođače  radova,  ovaj slučajni NATO padobranac  se osvrnuo i na opoziconi bojkot Parlamenta,  latentno podrivajući  postignuti konsenzus i pokazujući otvoreni interes za razbijanje opozicionog jedinstva,  ne bi li se eventualna odluka o priključenju Crne Gore NATO-u donijela u Skupštini a ne na narodnom referendumu.  Jasno je da je aktuelni saziv Parlamenta proistekao iz ambjenta neregularnih izbora  koji su se odvijali u istom danu kada i fingirani državni udar, praćen medijskom hajkom, nema apsolutno nikakav legitimitet čak ni da izabere Vladu a kamo li da odlučuje o  priključenju NATO-u. Ovo pitanje, uprkos željama odlazeće administracije i odlazećeg zamjenika, mora biti riješeno na demokratskom referendumu, jer svaka druga odluka bila bi neobavezujuća i ne bi imala  nikakvu pravnu  snagu. Uprkos tome što su ove činjenice dobro poznate kako domaćinima tako i njihovom gostu, najvjerovatnije da gospodin Ji nije imao srca da svoje domaćine upozna sa očiglednom promjenom kursa nove američke administracije. Jer kao i u svakoj oproštajnoj posjeti, od svega ostanu samo uspomene, vjerovatnoće i izvjesne mogućnsti umjesto čestitke za Novu godinu.