U današnjem “svijetlom” Montenegru, kao, navodno, “lideru demokratije” u regionu, jedino se još na kalendarima može vidjeti da je uveliko dvadeset i prvi vijek. Ako sagledamo dešavanja i trenutno stanje u društvu, prepoznajemo doba španske inkvizicije. Snaga batine i robovlasničkog sistema prisutna je svakodnevno na ulicama Podgorice i drugih gradova Crne Gore. Faraoni, zaogrnuti plaštom demokratije, instruirani od moćnika sa Zapada, potpomognuti novcem od kojeg je dio prikupljen i u Žutoj kuci, savremenoj Srpskoj Golgoti, udariše “namet na vilajet”, i počeše da tamniče časne i nepokorne. Stvoriše svoje privatno carstvo, Montenegro-feud, i udariše na svetinje, jezik, crkvu…

Slobodu riječi počeli su gasiti još hicima na Duška Jovanovića i Slavoljuba Šćekića, u znak toga da će svi, koji dignu glas pravde, proći slično. Prebijanja i batinanja su svakodnevica “evropskog” Montenegra, kao i hapšenja i privođenja. Ali treba ponoviti da Crnogorci ne ljube lance, i da nije ničija do zore gorjela. No, zasad, ubice, narko-bosovi, mafijaši i kriminalci još uvijek imaju podršku režima, kojem je cilj da utamniči slobodu.

Trojicu lidera DF-a, Kneževića, Mandića i Medojevića, koji su stali na čelo porobljenog naroda, odnarođena vlast nastoji da pošalje na robiju. U “nazovi procesu” neki ljudi bez lica i imena sude crnogorskoj slobodi. Sa svih strana za sitan novac dovlače bezlična stvorenja da budu tobožnji krunski svjedoci, a građani Crne Gore se tome već otvoreno rugaju kao jeftinoj i providnoj farsi.

Kristalno je jasno da je presuda za Kneževića napisana jos kad je vlast osjetila da gubi tlo pod nogama. Da sudski cirkus bude veći, na vašaru kakva je današnja Crna Gora, vlast nema kad da sačeka ni da se montirani proces završi. Upravo zato i žuri da poslanika Skupštine Crne Gore, i lidera DNP-a, Milana Kneževića, što prije, beskrupulozno pošalje na robiju u Spuž, ne bi li napravila smutnju pred predsjedničke izbore.

Sudu diktiraju presude upravo oni iz sjenke, koji i ne haju za to što je Knežević i profesor, i pjesnik, i čestiti borac za pravdu i istinu u Crnoj Gori, koji se bori za poštenu zemlju. Nije Knežević ugrozio sigurnost policajca guranjem, nego se ljulja piramida vlasti u Montenegru, njene privilegije, nepotizam, korupcija… Ali Sloboda se ne da vezati, pa i jedna iskra upali baklju slobode. Zato građani u porobljenoj Crnoj Gori treba da dignu svoj kolektivni glas protiv sudskih namještenih procesa i bezočne namjere režima da Kneževića pošalje u Spuž, što bi predstavljalo bruku za savremenu Crnu Goru, u kojoj čast i poštenje trpe, ali ipak traju i odolijevaju. Treba otvoreno reći da je dosta tiranije, montiranih sudskih procesa i policijsko-mafijaške Crne Gore, koja predstavlja ružno naličje one slavne i čestite Crne Gore kroz vjekove i njenu svijetlu istoriju.