Bez Ko­so­va ne­ma Vi­dov­da­na, ali ni svi­ta­nja. Re­žim ova­kvim sta­vom pre­ma sve­ti­nja­ma na Ko­so­vu u stva­ri po­ka­zu­je i svoj od­nos pre­ma sve­ti­nja­ma u Cr­noj Go­ri ko­je su ne­ri­jet­ko mi­ni­ra­li, na­sil­no obi­ja­li ili pri­je­ti­li da će ih sru­ši­ti, a što ne ču­di ka­da mač vla­sti u ru­ka­ma dr­že Ju­de. Za­to se Bo­gu mo­lim i čvr­sto vje­ru­jem da ovo­li­kom sprem­no­šću na slu­gan­stvo, ne­po­čin­stvo i ne­po­di­šta­va­nje isto­rij­ske pro­šlo­sti istin­ske nje­go­šev­ske Cr­ne Go­re re­žim, ma ko­li­ko se tru­dio, ne­će za­ra­zi­ti po­ko­lje­nja ko­ja do­la­ze. Vje­ru­jem, da u to­me ne­će us­pje­ti i za­to što mi na­du uli­va­ju broj­ni mla­di pri­ja­te­lji, in­te­lek­tu­al­ci s ko­ji­ma se in­ten­ziv­no dru­žim ovih da­na, a ko­ji mi­sle svo­jom gla­vom. Ko­ji vo­le nje­go­šev­sku Cr­nu Go­ru i ko­ji ima­ju smje­lo­sti da se za nju bo­re.