Sje­tio sam se ovog me­ni mno­go dra­gog i ne­za­bo­rav­nog pe­ri­o­da ži­vo­ta ka­ko bih na­pra­vio po­re­đe­nje sa ak­tu­el­nom opo­zi­ci­o­nom po­li­tič­kom sce­nom ko­ja, umje­sto ja­snog pla­na igre i tim­skog ra­da, upor­no for­si­ra pri­ču o lič­nim za­slu­ga­ma i pro­iz­vo­di ras­ko­le ko­ji nas sve vi­še uda­lja­va­ju od to­li­ko oče­ki­va­ne smje­ne re­ži­ma. Sve mi to vi­še li­či na iz­nu­đe­ne ne­go na osmi­šlje­ne po­te­ze ko­ji se pri­je uga­se ne­go što se po­ja­ve na svje­tlo­sti da­na.