Kao funkcioner DNP-a, podsjećam da sadašnje opravdano nezadovoljstvo
radnika ZIKS-a nije od juče. I da njihovi štrajkovi u značajnijem obimu traju još od
2014. godine, da su povezani i s otpuštanjem jednog broja zaposlenih, i da se u
rješavanju gorućih problema nije mrdnulo s mjesta. Pritom iz vlasti niko i ne haje
što ovi policajci obavljaju najopasnije poslove, vezane i za stalne stresne situacije
visokog stepena, i uz redovne prijetnje koje dobijaju.
A krajnje flagrantna je i nesolidarnost u policijskim strukturama, jer niko od
ostalih ne staje na stranu obespravljenih radnika ZIKS-a, a Sindikat policije se
uporno ne oglašava. Ovo govori u prilog činjenici da i u policijskim redovima
postoje povlašćeni i nepovlašćeni. I da ovi prvi i ne haju za druge, što je sigurno
rezultat pritisaka vlasti na planu razjedinjavanja policijskih resora u Crnoj Gori.
Tako na djelu imamo i podjele u policiji, iste one na kojima ovaj režim još uvijek
opstaje, pri čemu su žrtve obespravljeni i zaboravljeni radnici ZIKS-a, oštećeni i
po ljudskom i materijalnom osnovu. Stoga se još jednom treba zapitati gdje je tu
profesionalni i kolegijalni odnos u policiji kad nema ravnopravnosti čak ni unutar
takvog resora, koji mora biti primjer zakonitog ponašanja i uvažavanja svih kolega
po istim aršinima.
Uglavnom, mučno stanje i protesti zaposlenih u ZIKS-u traju, i sve se odvija
puževskom brzinom, u stilu aktuelnog režima kad god su ljudska, i prava na rad u
pitanju. Zato, kao kad je riječ i o svim drugim obespravljenim radnicima u Crnoj
Gori, treba dati punu javnu podršku i službenicima ZIKS-a, da ostvare ni manje ni
više nego samo ono što im po zakonu i pripada. I to uz jasnu spoznaju da je
ostvarenje zakonskih prava u današnjoj Crnoj Gori, zahvaljujući manipulatnima u
vlasti, najteži i trnovit put. Ali zaposleni u ZIKS-u treba da odbiju da ih režimski
aparatčici tretiraju, kako su im nedavno jasno i saopštili, kao policijske službenike
drugog reda.
Bitno je, naglašavamo, da o osnovnim egzistencijalnim problemima radnika
ZIKS-a čak i Sindikat policije i policijski službenici u drugim resorima i dalje
uporno ćute. Ali se ovaj problem mora rješavati, i to ljudskim dogovorom
