A velikom i istinskom borcu i svjetskom šampionu Ratku Draškoviću, potomku čuvenih vojvoda, Draška i Peka Pavlovića, preostaje da čeka pravedna vremena, kad članska karta DPS-a neće biti uslov svih uslova da se dobije neko priznanje, posebno ono od nacionalnog značaja, kakva je Drašković odavno zaslužio pronoseći slavu crnogorskog boksa i sporta kod nas i u svijetu.
Posebno se, kao sportista i građanin moje zemlje, osjećam pogođenim što sam uhapšen u svom lokalu, pred gostima i komšijama, pritom s jasnom namjerom da budem diskreditovan kod svojih najbližih, i svojih poštovalaca, koji me iskreno podržavaju tokom već nekolike decenije zaslužne sportske karijere.
Naš i svjetski šampion Drašković pokazao je, po riječima Kneževića, kako se bori za slavu i ugled Crne Gore, i to u 52. godini života, uz ogromno stečeno iskustvo u ringu, i dosad najžešće pripreme u cjelokupnoj bokserskoj karijeri. Poseban kuriozitet je što je postao i najstariji šampion svijeta u cjelokupnoj istoriji profesionalnog boksa.
Ali maćehinski odnos zvanične Crne Gore prema svjetskom šampionu Ratku Draškoviću i dalje traje. Primjera radi, uz sve poštovanje, ipak groteskno djeluje podatak da je za sve ove i ovakve neponovljive planetarne uspjehe našeg boksa i sporta u cjelini, kao jedino od svoje zemlje, dobio priznanje: sportista grada Nikšića
