Neuspjeli pokušaji, Ranka Krivokapića i Raška Konjevića da svoje saradnike upisuju u drustvo intelektualaca, kroz preskakanje kućnog vaspitanja i potpisivanje nepristojnih škrabotina nikoga ne iznenađuju u Crnoj Gori! Ne čudi ni što se Ranko i njegova star-mlada kopija gnušaju slobodne, dostojanstvene i uspravne Crne Gore koju reprezentuje Demokratski front i jedan od njegovih lidera Milan Knežević jer ih je dugogodišnji koalicioni aranžman sa DPS-om lišio osećaja šta znači biti slobodan i usparavan čovjek.
Zato su bježeći iz gospodarevog zagrljaja mislili kako da spasu sebe i politički prežive, svjesno prenebregavajući činjenicu da su u tom momentu mogli spasiti i Crnu Goru do koje im očigledno nije bilo stalo. U konačnom, Ranko je odabrao da ne dodje, a Konjević da u odbrani gospodarevih političkih monopola batina sopsteveni narod. I umjesto da se sada bar malo usprave, kad im se ničim zasluženo poslije dvije decenije ukazala prilika, i da otvoreno osude politički progon DF-a kao i povredu osnovnih ljudskih prava i sloboda lidera DF-a, koje kroz pravnu harangu sprovodi režim, oni se naprosto utrkuju u dokazivanju svoje političke impotencije i potpune atrofije kičme i principa. Očigledno, Ranka Krivokapića i negovog ministara milicije Konjevića djelimično bi zadovoljilo hapšenje svih funkcionera i zabrana rada Demokratskog fronta, a u potpunosti bi bili zadovoljni jedino ako bi se pohapsili svi pripadnici srpskog naroda i osudili na doživotnu robiju. U momentu kada sve progresivne snage crnogorskog društva očekuju makar minimum kompromisa između opozicionih subjekata, SDP se iz žablje perspektive gnuša slobodne i uspravne Crne Gore, dok istovremeno neometano ulazi u vlast sa DF-om u opštinama koje su upravo zahvaljujući snazi Demokratskog fronta postale opozicione. Gospodine Zečeviću davno je rečeno da lakej ne vjeruje da postoje pošteni ljudi, jer sve ljude mjeri po sebi! Zato hitno kod nekog travara na kolektivnu terapiju, kako bi ste se uz pjesmu “davali mi razne trave da te izbacim iz glave” napokon oslobodili žala za prvom ljubavlju, divljenja Đukanoviću i navike da budete “stepenice svih čajnih salona”, a mi smo spremni da solidarno snosimo troškove neophodne terapije!
