Pljevljaci su, nažalost, doživjeli da se dugo čekana rekonstrukcija glavnih gradskih ulica svede na predizbornu improvizaciju i krpljevinu Mirka Đačića, koja će pri tom itekako da košta. U strahu od sigurnog poraza na predstojećim lokalnim izborima, nelegitimni predsjednik opštine Pljevlja, iako sa diplomom arhitekte, odlučio je da bez projekta rekonstruiše trotoare u glavnim gradskim ulicama.
Dobro je poznato da obični građani kada žele da naprave ostavu za drva, ogradu ili štalu moraju da izrade projekat, dobiju dozvolu i stave tablu, dok opštinska vlast realizuje posao na koji treba da se potroši preko 300 000 evra novca građana Pljevalja, a da pri tom nije ispunila ni elementarne zakonske preduslove.
Ne samo da je ovim poduhvatom Mirko Đačić ušao u zonu krivične odgovornosti, već je još jednom dokazao da nema nikakav osjećaj za tradiciju, identitet i duh ovog grada, valjda umišljajući da bi Pljevlja i Pljevljaci u tom pogledu trebalo da se rukovode njegovim primjerom. Stoga nas ne bi začudilo i da Mirko Đačić ovih dana pokrene inicijativu da se glavna ulica Kralja Petra, bar do izbora, preimenuje u ulicu NATO bombardera, u znak podrške nasilnom uvođenju Crne Gore u NATO pakt, odnosno aneksiji Crne Gore od strane NATO pakta.
Odlazeći predsjednik opštine neuspješno pokušava da zamaskira činjenicu da nisu ni započeli da se realizuju krupni i životno važni projekti koje je pompezno najavljivao, počev od gradske toplane, preko drugog bloka Termoelektrane, pa sve do rekonstrukcije postrojenja za prečišćavanje vode u gradskom vodovodu. Kako vidimo, opštinska vlast sada trotoarima pokušava da zataška činjenicu da od obećanog partnerskog odnosa i podrške Vlade imamo samo nastavak zapostavljanja Pljevalja, brutalnu eksploataciju i pljačku sirovina, smanjenje ili neisplaćivanje zarada zaposlenima, otpuštanje radnika, masovni odlazak mladih ljudi i sve veće trovanje stanovništva.
I pored svega, Mirko Đačić nije morao da liječi svoje frustracije na lipama u centru grada i da na divlje sprovodi popločavanje trotoara u glavnim gradskim ulicama, bez bilo kakvog plana, ideje, kreativnosti i zakonske obaveze zvane projekat. Imajući u vidu da je u ovom uspaničenom predizbornom poduhvatu Mirka Đačića potpuno nepotrebno posječen najveći broj lipa koje su predstavljale jedan od simbola Pljevalja, postavljamo pitanje gdje je završila posječena lipovina? Zbog čega se nije preduzelo ništa sa ciljem da se lipe sačuvaju, već su se pronalazili lažni izgovori da se one brže bolje posijeku? Takođe, šta se desilo i gdje su završili stilizovani liveni stubići koji su sada uklonjeni sa trotoara, a čija se vrijednost mjeri desetinama hiljada evra? Gdje su završili visoko kvalitetni mermerni ivičnjaci umjesto kojih se sada postavljaju obični betonski? I da li uopšte ovakvi trotoari mogu da izdrže test prve pljevaljske zime ili će se već na proljeće na njima pojaviti brojne pukotine i druga oštećenja?
Ako već izbjegava da podnese izvještaj o ovoj najnovijoj predizbornoj krpljevini, za koju ponovo troši novac svih građana Pljevalja, i ako već odbija da javno odgovori na postavljena pitanja, Mirko Đačić treba da zna da će vrlo brzo snositi odgovornost, i to ne samo političku, kao i da će svi ugovori koje potpisuje i svi poslovi koje sklapa, biti detaljno ispitani sa stanovišta njihove zakonitosti i zaštite javnog interesa.
Opštinski odbor Demokratske narodne partije Pljevlja
