Na pitanje da li bi ovakav odnos Podgorice i Moskve mogao da ima posledice i kakve, Lakušić je jasan. Tvrdi da posljedice takvog odnosa idu samo u prilog kompromitaciji režimske Crne Gore u međunarodnim okvirima, kao zemlje čiji čelnici, koji kontrolišu sve poluge vlasti, umišljaju da su jedan od ključnih faktora u međunarodnim odnosima.
Politička nestabilnost u Crnoj Gori danas je potpuno evidentna, i nju ne može zamagliti nikakvo friziranje aktuelne situacije od strane DPS-a i njegovih krugova moći. Svim građanima Crne Gore u potpunosti je jasno da je zbog manipulativnih radnji Mila Đukanovića Crna Gora danas duboko podijeljena zemlja, za šta on, kao šef režima, kreator i pokretač cjelokupne krize, snosi punu odgovornost pred građanima i vremenom pred nama.
Lakušić je samo konstatovao ono što vide svi građani Podgorice i ukupna crnogorska javnost, da DPS na listu nije smio staviti po funkciji prvog čovjeka Glavnog grada, koji bi svojim rezultatima trebalo da bude uzdanica izbornog procesa u Podgorici, i pojavljivanjem na poslaničkoj listi donese ogroman broj glasova.
Nemoć domaćih NATO promotera da utiču na dominantno većinsko raspoloženje crnogorskih građana koji se eksplicitno protive učlanjenju naše države u ovaj vojni savez, ovih dana se pokušava nadomjestiti uvozom strane „pameti“ kroz neviđeni medijski presing. Uključivanje sirena za uzbunu i crvenog alarma potvrdili su češki general i predsjedavajući Vojnog komiteta NATO-a Peter Pavel i direktorka direktorka Centra za evroatlantske studije iz Beograda Jelena Milić koji su se otvoreno i brutalno uključili u izbornu kampanju i promovisanje Demokratske partije socijalista.
Izjava predsjednika Opštine Ulcinj je krunska je potvrda da tvrdnje koje je saopštio član predsjedništva DNP CG prof. Zoran Lakušić nisu neosnovana prejudiciranja nego jasna dijagnoza i ocjena traumatičnog stanja u kome se nalazi Crna Gora.
Đekino priznanje da je bez konsultacija donio odluku da Tačija proglasi za „počasnog građanina Ulcinja“ je jasna potvrda o nepoštovanju zvaničnih institucija države Crne Gore. To što je i samoproglašenom Filipu jasno kao i čitavoj Crnoj Gori, da je Tači miliji i poželjniji u Ulcinju, manje je problematično od toga što je i uticajniji. Njegovo mentorstvo prilikom formiranja vlasti u Ulcinju više se i ne dovodi u pitanje.
Ignorisanje zvaničnih institucija suverene države i pokušaj njihove zamjene „konsultacijama sa liderima nacionalnih partija“ je direktno rušenje građanskog koncepta nezavisne države Crne Gore i pokušaj vraćanja svih nas u rodovsko-plemenske rovove iz kojih pojedini nemaju snage da naprave civilizacijski iskorak.
Ako se Ulcinj zaista nalazi u Crnoj Gori ovakva samovolja nesagledivih negativnih konsekvenci kojom se nanosi nacionalna sramota državi Crnoj Gori ne smije se prećutno tolerisati od nadležnih.
