Demokratska narodna partija razumije nervozno reagovanje DPS-a na izjavu Zorana Lakušića, člana Predsjedništva DNP-a i odbornika DF-a u Skupštini Glavnog grada Podgorica o drastičnom padu popularnosti gradonačelnika Podgorice, koji nije zavrijedio da se nađe čak ni pri dnu poslaničke liste.

Lakušić je samo konstatovao ono što vide svi građani Podgorice i ukupna crnogorska javnost, da DPS na listu nije smio staviti po funkciji prvog čovjeka Glavnog grada, koji bi svojim rezultatima trebalo da bude uzdanica izbornog procesa u Podgorici, i pojavljivanjem na poslaničkoj listi donese ogroman broj glasova.

Nijedna partija ne bi se lišila privilegije da joj gradonačelnik Podgorice bude čak u samom vrhu liste, pa DPS-u ne prolazi providno pravdanje da i ostali predsjednici opština nijesu na listi. I laik shvata da nije isto izostaviti s liste predsjednike većine opština, propalih zahvaljujući Vladi Crne Gore, i opštine Podgorica, Glavnog grada, koji ima 178.000 građana, to jest oko jedne trećine stanovništva Crne Gore i najveće biračko tijelo. Uostalom, poznata je praksa da je i prethodni gradonačelnik bio u vrhu poslaničke liste DPS-a, i posle toga mandat ustupio sljedećem po sistemu rotacije, a ovdje je riječ samo o tome da šef režima otresa nesposobne kadrove, koje je i sam hvalio bez osnova. Ovo tim prije što bi Migo nekim novim biserom na nekoj partijskoj promociji zasmijao svu Crnu Goru i dodatno urušio ugled DPS-a koji se ionako urušava.

Tako je storniranje imena Slavoljuba Stijepovića sa poslaničke liste jasan dokaz nemoći DPS-a, da nema čime u Podgorici da se pohvali ni u njegovo, ni u svoje ime. A dodatno je degradiran i time što su njega skrajnuli, a na listu stavili čak njegovog nižeg opštinskog funkcionera Vučelića, direktora Gradskog vodovoda.

Zbog svega navedenog, Stijepović bi, da ima minimum političkih skrupula, podnio neopozivu ostavku i na mjesto gradonačelnika, i člana DPS-a, jer je vrlo izvjesno da će ga smijeniti i prije kraja mandata.

A koliko u DPS-u ne umiju čak ni da pišu saopštenja vidi se i po sljedećem: u prethodnom reagovanju te partije dato je smušeno razjašnjenje da DPS nema potrebe da pravi rezervne pozicije za one funkcionere – koji odgovorno, profesionalno i u interesu građana obavljaju svoj posao. A to znači i da u poslanički klub, već po običaju, opet guraju nesposobne, koji će – neodgovorno, neprofesionalno, i ne u interesu građana obavljati svoj posao. Poslanici DPS-a su to i u prošlom sazivu nebrojeno puta dokazali na djelu, a DPS sad i zvanično priznao: kako je birao, i kako bira.

Uostalom, sva pometnja u DPS-u i ne čudi, jer je javnost upoznata sa stavom da bi rad te partije trebalo zabraniti kao štetan po državu i građane zbog stečenog imidža kriminalne organizacije. Ne čudi i zbog toga što je jedan od čelnika iz samog vrha DPS-a javno priznao da je predvodio kriminalnu organizaciju, čime se postavlja i pitanje kakvi su tek ostali, koji sad peru ruke od njega. Očigledno, DPS se više od dvije i po decenije ponaša kao elementarna nepogoda, za koju je došlo vrijeme da je počisti metla istorije, mada čelnici te partije to još ne prepoznaju, ali će prepoznati na izborima 16. oktobra.