Na veliku žalost zvaničnika samoproglašene takozvane države “Kosovo” i njihovih prisnih saveznika oličenih u aktulenoj crnogorskoj vlasti koji  su  im pružili nedvosmislemu podršku, pravda je ipak pobijedila i južna srpska pokrajina, koja nije država nego pokrajina države Srbije, nije primljena u UNESKO.

Dijelimo radost i zadovoljstvo cjelokupnog srpskog naroda na ovoj velikoj pobjedi koja pored internog ima i široki značaj jer potvrđuje da na kraju pravda uvijek pobijedi nepravdu i da se za iskonske vrijednosti i opšte priznate principe uvijek vrijedno boriti.

Odluka zvanične Podgorice da podrži prijem tzv. države “Kosovo”  jednako je sramna kao i samo priznanje te lažne države i ostaje kao najsramnija stranica crnogorske zvanične politke sa katastrofalnim posledicama i jasnim iskakanjem iz istorijskog konteksta na kojem je nastajala naša država Crna Gora.

Na svu sreću, ove odluke nemaju utemeljenje i podršku među crnogorskim građanima i ne predstaljaju  refleksiju narodnog rasopoloženja.

Zato se danas raduje iskonska Crna Gora, jednako kao i bratska Srbija jer su upravo najčvršće veze ove dvije bratske države proizilazile iz Pećkoga Trona. Ovo je velika pobjeda i naše crkve čije su svetinje na Kosovu i Metohiji ograđene bodljikavom okupatorskom žicom i koje su bile i ostaće naše sve dok ih se mi sami ne odreknemo, što se nikada neće dogoditi.

Kroz jasnu potvrdu da se ne smije dozvoliti legalizacija otimanja tuđeg, današnji dan je od epohalnog značaja i za poljuljano međunarodno pravo i opšte pravne postulate i načela na kojima bi morao da počiva i funkcioniše savremeni svijet.